دبيركل كميته ملي المپيك : سياستگذاري در ورزش كشور جهت گيري مثبتي داشته است

بهرام افشارزاده دبيركل كميته ملي المپيك درپاسخ به سوالات گروه ورزشي" مهر" نقطه نظرات خود درخصوص دستاوردها وعملكرد ورزش كشوررا درپس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي ايران چنين بيان مي كند:
هرچند اظهارنظر درباره عملكرد 25 ساله ورزش ايران با توجه به طول دوره وتحولاتي كه بطور مستمر درزمينه هاي مختلف دركشوررخ داده است، كاري دشوار ونياز به بازنگري ، مطالعه وبررسي وتحليل دستاوردها دارد، ولي سعي مي كنم ازدوزاويه چالش ها وموفقيت ها را مورد ارزيابي وتحليل قرار دهم:
واقعيت اين است كه بعنوان فردي كه در طول اين دوره تلاش هاي زيادي براي پيشرفت ورزش كشورداشته ام،عليرغم دستاوردهاي ارزشمندي كه درطي اين سالها شاهد آن بوديم، ولي مجموعه عملكرد را درحد انتظار وتوقع نمي بينم وهرچند اعتقاد دارم دراين 25 سال سياستگذاري ها درورزش كشورجهت گيري مثبتي داشته است.
به اعتقاد من دراين دوره ديدگاههاي مسئولين روزبه روز نسبت به ورزش وارزش فعاليت هاي آن درشئون مختلف كشوراعم از فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي وسياسي تغيير كرده و گرايش بيشتري نسبت به آن ابراز داشته اند، بطوري كه در برنامه هاي دوم، سوم وچهارم توجه ويژه به امرورزش بعمل آمده است.
ازسوي ديگر فعاليتهاي اين بخش همواره مورد حمايت مقامات مملكتي قرارگرفته ودرمقابل جامعه نيز آگاهي بيشتري نسبت به ورزش پيدا كرده است. زمينه مشاركت هاي عمومي در بسياري از رويدادها فراهم شده و به جنبه هاي علمي ورزش همگام با ساير كشورها توجه زيادي به عمل آمده ومراكز علمي، آموزشي و دانشگاههاي كشور به علوم مرتبط با ورزش در سطح قابل اعتنايي توجه كرده اند. درهمين زمينه دانشكده هاي ورزش، مراكز عالي آموزشي وانستيتوهاي علوم ورزشي تاسيس وزمينه ارتباطات درداخل وخارج كشورافزايش يافته است وبسياري ازرشته هاي ورزشي توانسته اند درميادين بين المللي وجهاني حضور يافته وموقعيت هايي را كسب كنند.

همچنين كشوردربسياري ازمجامع بين المللي ورزش، نمايندگاني اعزام و انتخاب شده اند وسمتهاي كليدي وتصميم سازرا احراز نموده اند. مراجع تصميم گيري درداخل كشور كاربردهاي ورزش را در سلامتي، پيشگيري ازناهنجاري هاي اجتماعي، رشد فكري وتوان جسمي، ايجاد اعتماد به نفس، همگرايي اجتماعي، تعاون وسايرامتيازات پرداختن به ورزش شناخته وبه باور رسيده است. جدا ازسازمان هاي مسئول درزمينه ورزش وتربيت بدني سايرارگان ها، نهادها وسازمان وموسسات اعم ازدولتي و غيردولتي به مشاركت دربرنامه ها ترغيب شده اند.
مردم گرايش بيشتري به قراردادن فعاليتهاي ورزشي دربرنامه زندگي خود نشان مي دهند وتمايل دارند تا مشاركت فعالتري درامر ورزش داشته باشند. عليرغم كمبودهاي مالي درورزش امكانات وتاسيسات بسياري ايجاد شده وسازمان هايي همچون شهرداري ها ، موسسات توليدي واقتصادي به اين امركمك قابل توجهي كرده اند. بانوان امروزحضورموثري درورزش دارند ونقش خانواده جايگاه ويژه اي يافته است ولزوم پرداختن به ورزش مورد تاييد وتاكيد علماي دين ومراجع مذهبي قرار گرفته است. مطبوعات و انتشارات فراواني در كشور انحصارا در زمينه ورزش منتشرمي شود. رسانه هاي صوتي و تصويري و بخصوص صدا وسيما اوقات بسياري را به پخش برنامه هاي ورزشي اختصاص مي دهند. نهادهاي فرهنگي، تبليغي، خبري و مطبوعاتي متعدد همچون خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران وچندين خبرگزاري جوان ديگر صميمانه به فعاليت هاي اساسي ورزش پرداخته ومي پردازند.
ارتقاء سطح دانش فني نيروهاي ورزشي، توجه به زندگي، معيشت، رفاه وتحصيل قهرمانان بطورچشمگيري مورد توجه قرار گرفته است. تاكنون بيش ازپانصد نفرازقهرمانان دررشته هاي مختلف ودرسطوح كارشناسي ارشد فارغ التحصيل شده اند.
اما اينكه چرا نتوانستيم بسرمنزل مقصود برسيم وچرا ورزش جايگاه درخورتوجهش را درسطح منطقه وجهان درحد انتظارات داخلي پيدا نكرده ، به نظر بنده دلايل آن بايد در مسائل زيرجستجو كرد:
نخست اينكه در طول 25 سال گذشته تغيير مديران اعم ازفدراسيون ها، مديران كل استان ها ومديران ستادي واعمال سيستم هاي متفاوت مديريتي درورزش عمده ترين دليل آسيب پذيري عملكردها بوده است. حاصل تغييرات مداوم، نفوذ افراد غير متخصص در حيطه موضوعات تخصصي ولاجرم ناهماهنگي درامور است. اعمال سليقه ها وخود تصميم گيري درمديريتها به اين مشكل اضافه كرده وجهت حركت را كند نموده است.
مسئله دوم عدم تمركزدروضع مقررات وتنظيم قوانين است كه موجب ناهماهنگي دركارها وسر درگمي مجريان امورمي شود.
مسئله سوم موضوع آموزش است كه هرچند روند فزاينده حضور مراكزعلمي ودانشگاه وعنايت به علوم ورزشي دراكثر رشته ها چشمگيربوده است، ليكن آنگونه كه مي بايست ورزش ما به دانش كاربردي در ورزش وآگاهي لازم ونتايج حاصل ازپيشرفتهاي علمي دنيا دستيابي نداشته است. بطوري كه ما هنوزازقافله علوم دنياعقب هستيم ونتوانسته ايم علم را با تجربه كه خود روزگاري به آن مجهز بوده ايم بياميزيم. حتي نتوانسته ايم بيش از15 درصد نيروهاي تحصيلكرده را جذب كار كنيم. ديگراينكه هنوزدركشورما بودجه اي كه صرف ورزش مي شود به هيچ وجه با نيازها منطبق نيست وموضوع پرداختن به قهرمانان ملي، آسيايي وجهاني و المپيك در اولويت نيست. در حاليكه دراكثر كشورها بخصوص كشورهاي همسايه ومنطقه درورزش سرمايه گذاري هنگفتي شده وهزينه هاي گزافي صرف فعاليت هاي ورزشي مي شود. قابل توجه است كه نيمي ازوقتي كه بايد مديران ما درزمينه پيشرفت ورزش صرف كنند، به پيگيري اعتبارات و جذب كمك هاي مالي دولتي وغيردولتي مي گذرد.
درهرصورت به اعتقاد بنده ورزش درربع قرن گذشته دركشورما موفقيتهاي قابل توجهي داشته وزيرساختهاي لازم براي حركت و پيشرفت فراهم شده است. شناخت نقايص ومشكلات وچالش ها نيزخود گام بلندي در جهت پيشرفت است، بخصوص شناخت مشكلات واجراي كامل طرح جامع و پيش بيني بودجه وامكانات براي اين طرح مهم واساسي كه بتواند آينده ورزش را برابر استاندارهاي بين المللي تضمين كند، نيازبه همدلي، برنامه ريزي وايمان به كارووظيفه شناسي نهال وبذرهايي را كه دراين سالها كاشته ايم به بار وحاصل برسانيم ونسل بعدي راازآن بهره مند سازيم.